نمیدانم این روزها فقط آسمان نگاه من ابری است

یا همه جا آسمان همین رنگ است؟

کار مثل همیشه پیش مي رود

آدم ها هماني هستند كه بودند

روزها مثل قبل مي آيندو مي روند

خبرها طبق روال در صفحه جاي مي گيرد

راه هماني است كه بود

اما من.....گويا آدم ديگري شده ام

دلم ميخواست راجع به خيلي چيزها بنويسم

اما نمي توانم

اين ابرهاي كسالت آور تمام آسمانم را گرفته

نه از كسي گلايه دارم نه از چيزي دلخورم

فقط....نميدانم....شايد دچار سندروم زمستان شده ام.